تاريخ : شنبه نوزدهم مرداد 1387 | 17:22 | نویسنده : مجتبي

«تمناي وصل»

خواننده: مختاباد

شعر: شيخ بهائي

 

تا کي به تمناي وصال تو يگانه.................... اشکم شود از هر مژه چون سيل روانه

خواهد به سرآيد غم هجران تو يا نه ........................اي تير غمت را دل عشاق نشانه

جمعي به تو مشغول و تو غايب زميانه

 

بلبل به چمن زان گل رخسار نشان ديد.................... پروانه در آتش شد و اسرار عيان ديد

عارف صفت وصف تو در پير و جوان ديد.................. يعني همه جا عکس رخ يار توان ديد

ديوانه نيم من که روم خانه به خانه (2)

 

هر در که زنم صاحب آن خانه تويي تو.................. هر جا که روم پرتو کاشانه تويي تو

در ميکده و دير که جانانه تويي تو...................... مقصود من از کعبه و بتخانه تويي تو

مقصود تويي کعبه و بتخانه بهانه (2)

 

"شيخ بهائي"

---------------------------------------

متن کامل شعر :

 

تا کي به تمناي وصال تو يگانه.................... اشکم شود از هر مژه چون سيل روانه

خواهد که سرآيد غم هجران تو يا نه ........................اي تير غمت را دل عشاق نشانه

جمعي به تو مشغول و تو غايب زميانه

 

رفتم به در صومعه عابد و زاهد ........................ديدم همه را پيش رخت راکع و ساجد

در ميکده رهبانم و در صومعه عابد...................... گه معتکف ديرم و گه ساکن مسجد

يعني که تو را مي طلبم خانه به خانه

 

روزي که برفتند حريفان پي هر کار .................زاهد سوي مسجد شد و من جانب خمار

من يار طلب کردم و او جلوه گه يار........................ حاجي به ره کعبه و من طالب ديدار

او خانه همي جويد و من صاحب خانه

 

هر در که زنم صاحب آن خانه تويي تو.................. هر جا که روم پرتو کاشانه تويي تو

در ميکده و دير که جانانه تويي تو...................... مقصود من از کعبه و بتخانه تويي تو

مقصود تويي کعبه و بتخانه بهانه

 

بلبل به چمن زان گل رخسار نشان ديد.................... پروانه در آتش شد و اسرار عيان ديد

عارف صفت روي تو در پير و جوان ديد.................. يعني همه جا عکس رخ يار توان ديد

ديوانه منم من که روم خانه به خانه

 

عاقل به قوانين خرد راه تو پويد................................ ديوانه برون از همه آئين تو جويد

تا غنچه بشکفته اين باغ که بويد ..............................هر کس به زباني صفت حمد تو گويد

بلبل به غزل خواني و قمري به ترانه

 

بيچاره بهايي که دلش زار غم توست................... هر چند که عاصي است ز خيل خدم توست

اميد وي از عاطفت دم به دم توست.................................... تقصير خيالي به اميد کرم توست

يعني که گنه را به از اين نيست بهانه


"
شيخ بهائي"

 

 

 

انسان هاي منطقي خود را با محيط شان وفق مي دهند ،

انسان هاي غير منطقي محيط را با خودشان وفق مي دهند ،

تمام پيشرفت بشر حاصل تلاش انسان هاي غير منطقي است

(جرج برنارد شاو)



پیچک